بازاروف در مقابل مرگ: ترکیب

در یکی از نسخههای «روسکسی وستنیک» در دهه 1960، اثر ایوان تورگنف منتشر شد که شخصیت اصلی آن در تاریخ ادبیات روسیه به شدت متکی بود. تصویر مرکزی در رمان "پدران و پسران" پیچیده و چندوجهی است. به گفته خودش، یوگنی بازاروف زیباترین و جالب ترین ارقام که او ایجاد کرد، تبدیل شد. این قهرمان ادبی طبیعت یک بحث تیز، کل و تحریک آمیز است. قابل توجه است که تنها در پایان رمان، زمانی که بازارارف در مواجهه با مرگ بود، نویسنده شخصیت خود را به طور کامل نشان داد.

رقم غم انگیز و وحشی است ...

این همان چیزی است که یکی از منتقدین ادبیات باستان شناخته می شود، قهرمان این رمان، تورگنف روح او و چندین سال کار دشواری را نام برد. بازاروف در برابر مرگ یکی از آخرین فصل این کار است. نویسنده در این قسمت نشان می دهد که چگونه در آخرین روزهای زندگی در روح قهرمان، تغییرات وجود دارد. نویسنده در فصل های آخر تصور تجدید حیات تمام زندگی باازارو را نشان می دهد.

به عنوان یک raznochinetsom و به رسمیت شناختن پایه های اجتماعی که در آن اکثریت افرادی که او را احاطه کرده است تکیه می کند، او خشن است، تا حدودی در بیان و بسیار تیز است. اما مهمترین چیز این است که او هوشمند است. چیزی است که او تعیین کننده و فوق العاده است و می تواند جامعه روسیه را نجات دهد. حداقل، بنابراین نویسنده معتقد است. تورگنف تصویری از بازارارو را ایجاد کرد که نسخه خاصی از مرد جدید را نشان داد.

کودک مورد علاقه تورگنف

قهرمان مورد علاقه برای نویسنده روسی بوداروف بود. در مواجهه با مرگ، آن تا حدودی تغییر می کند. در پایان کار، احساس تساهل این تصویر را در خواننده به تصویر می کشد. اما چرا تورگنف با بااراوف به طرز بی رحمانه ای رفتار کرد؟ پس از همه، با پذیرش خود، این شخصیت فرزند مورد علاقه او بود. در تصویری raznochintse-nihilis از یک مرد جدید که در آن عارض شده است، او را نابود کرد و در عین حال تمام ایده هایش را نیز در بر داشت.

نماینده دوره های مدرن

واقعیت این است که در اواسط قرن نوزدهم تورگنف ظاهر افراد جدید را مشاهده کرد. نویسنده متوجه شد که چیزی جدید اتفاق می افتد. دیدگاه ها و باورهای این افراد با پایه های جامعه قدیم هماهنگ نبود. آنها موجب شگفتی شدند و با تحریک همراه شدند. اما چیزی در این افراد تازه و الهام بخش امید و ایمان بود. تورگنف در ظاهرشان شاد بود، اما نمی توانست سرنوشت آینده اش را تصور کند. بنابراین او تنها آنچه را که می دانست نوشت. شیوه ای که در آن باازارو در مواجهه با مرگ نشان داده شده، شاید نظر نویسنده در مورد ذهن انسان جدید را تأیید می کند، اما شکست ایده هایش که، حداقل در دهه شصت، هنوز نمی توانست در واقعیت تجسم یابد.

اودینزوف و بازاروف

"در مواجهه با مرگ" کار بر روی ادبیات است که، بر اساس یکی از قسمتهای تورگنف، فرصتی را برای دانش آموزان در مورد ارزیابی عقاید و عقایدی که در پایان زندگی تقریبا هر فردی می آید، می آموزد. بااراوووس با تحقیر روحیه ساده روان درمان می شود. او همچنین روابط عاشقانه را در نظر گرفت. تنها علم در زندگی اش معنی داشت. اما هرچیزی که انسان فوقالعاده میبیند به آن اعتقاد دارد، عشق در قلب او متولد شده است. گریز از اندیشه های او می تواند ناگهانی درخشش به Odintsova. تحسین بر سر تحقیقات علمی او یک خطای پزشکی بود که منجر به یک بیماری قابل درمان نشد. به طور غیر منتظره، بازارامو در برابر عشق و مرگ ظاهر شد - یعنی قبل از اینکه تمام عمر خود را رد کند.

تنهایی

این شخصیت بسیار متفاوت از دیگر قهرمانان است: Kirsanov، Sitnikov، Pitcher. دومی نشان دهنده تقلید کاریکاتور است. بازارو هیچ کس را بی تفاوت نگذارد این باعث ایجاد علاقه و تحریک و کنجکاوی می شود. اما تراژدی او این است که او بسیار تنهایی است. حتی در خانه های والدین، جایی که او دوست و بت پرست است، این قهرمان هیچ پشتیبانی نمی کند. عشق و درک قیمتی است که او برای ایده هایش پرداخت می کند. بازاروف خطای خود را در مواجهه با مرگ متوجه کرد.

تجزیه و تحلیل قسمت، که آخرین روزهای زندگی او را نشان می دهد، ایده ای از قدرت درونی و ثروت معنوی خود را می دهد. او قادر به درک شکست زندگی اش است. او متوجه می شود که علم که معنای وجودش را تشکیل می دهد او را نجات نخواهد داد.

درس پایانی

بازاروف، در برابر مرگ، همچنین می داند که نقش او در سرنوشت روسیه بسیار بزرگ نیست. آیا او به وطنش نیاز دارد؟ او برای او چه کرد؟ پاسخ به این سوالات در حال حاضر برای او شناخته شده است. او در مقایسه با افرادی که روزانه سخت کار می کنند و سخت کار می کند، یک کم وحشتناک انجام داده است.

زندگی او عمدتا در تفکر بود، اما در حقیقت یک حقیقت بزرگ بود. انکار همه چیز و همه چیز، او عدم توانایی ظاهری خود را نشان داد. و تنها زمانی که او در بستر مرگش بود، تمام اشتباهاتش را درک کرد. برای زندگی کردن، رد تمام آرمان ها و ارزش های عمومی پذیرفته شده انسان، غیرممکن است. وجود در تنهایی و بدون عشق آسان نیست. بازاروف این را درک می کند. او می خواهد زندگی کند اما او همچنین متوجه است که پایان، افسوس، اجتناب ناپذیر است.

بعد از مرگ

پس از قسمت که در آن نویسنده به بازتاب و کلیدی کلیدی قهرمان می رسد، چند کلمه در مورد شخصیت های دیگر گفته می شود. و از همه مهمتر - در مورد ردیابی در دل آنها که توسط یک نیهلیست جوان کنار گذاشته شده است، این جهان را چنان زود رها کرد. "Bazarov. در مواجهه با عشق و مرگ "- مقاله ای که در آن نه تنها باید شخصیت رمان را مشخص کند، بلکه باید روابط خود را با شخصیت های دیگر نیز تحلیل کند.

مرگ او یک تراژدی واقعی بود فقط برای کسانی که واقعا، صادقانه، عزیز بود، صرف نظر از ایده ها و قضاوت های نیهیلیستانه اش. عشق واقعی توسط والدینش احساس شد. این احساس به هیچ یک از دلایل خارجی بستگی ندارد. مادر و پدر دوست پسر خود را، صرف نظر از جهان بینی خود. برای بقیه کاراکترها، مرگ باازارو بی توجه شد.

اما هیچ کدام از آنها مرگ وحشتناک این مرد بی نظمی نداشت. معلوم نیست که آیا بااراوف می تواند چیزی جدی برای علم انجام دهد. نویسنده یک بار گفته است که می خواهد بااروف یک شخص تراژدی را ایجاد کند. و طبق قانون ژانر چنین قهرمان در پایان کار، قطعا باید مرگ را برآورده کند.